GÖLGE ve AYNA

Gölge,gerçek değil.Ayna da.Ayna daha gerçekçi.Işık ve düzlem,gölgenin oyuncakları.İstediği gibi oynar gölge.Yani biraz kaypak.Ayna mı?o daha asil,daha inandırıcı,daha gerçek.
O yüzden gölgelerden korkulur,o yüzden ürker insan.Gölgenin varlığında aydınlığa yer yok.Karanlık hüküm sürerken çıkar aniden.
Ayna ise aydınlığa muhtaç.Daha belirgin,daha inandırıcı olması da bundan.
Gölgelere hiç güvenemedim.Nasıl? Ne şekilde?Ne biçimde ortaya çıkacağını bilemediğimden herhalde.
Ayna öyle mi? hayat kadar gerçek,hayat kadar anlamlı.Bir değişik ifadeyle hayatın zaman çizelgesi...




Aynalar
Ne zaman aynalara baksam
Giydiğim tüm renkler siyahtır
Ben bu muyum?diye haykırsam
Yüzümde çizgiler cevaptır

Ne zaman aynalara baksam
Taradığım saçlar beyazdır
Ben bu muyum?diye sıçrasam
Elimdeki şahit taraktır

Ne zaman aynalara baksam
Sakallı suratım sarıdır
Ben bu muyum?diye fırlasam
Aynalar anlamaz boşadır

Ne zaman aynalara baksam
Ben ben değil,sanki başkası
Her baktığımda aynı kalsam
Değil buna aynalar razı

Ne zaman aynalara baksam
Aynı göster diye yalvarsam
Şiddetli azar işitirim
Haklıdır aynalar bilirim

İsmail HAŞİMOĞLU-1998