BİR İNSAN OLABİLMENİN HAYALİ

Atasım geliyor bugün zihnimi,bırakasım geliyor...
Sağdan-soldan bana ne.
Tayyip'ten,Baykaldan,
Bahçeli'den,Gül'den.
Bana ne!
...
Bir insan olabilmenin hayalini büyütüyorum yüreğimde,
Gururlu,vakurlu,duruşlu,
Bir o kadar boynu bükük,
Bir o kadar alnı açık.
...Ve bir o kadar insan!
Beni okuyor tarih,beni yazıyor,
Her yazılanlarda olduğu gibi...

Bir insan olabilmenin hayalini büyütüyorum yüreğimde,
Bir insan olabilmenin ızdırabını gömüyorum yüreğime.

BÜYÜRKEN KÜÇÜLMEK...

Büyüdükçe küçülenlerin ellerinden öpmek lâzım...

Büyürken küçülebilmek.Küçük duruşun arkasında dağ olabilmek,
Olanca azametiyle,saflığıyla,şıklığıyla...
Daha da büyümek,daha da...
Nefse gem vurabilmek,enaniyet duygusunun bütün pervasızlığına rağmen,
Ayakta büyük kalabilmek,küçülmekten geçiyor,

Yeni Gelen Yıl

Yıllar önce yazdığım şiirimi sizlerle paylaşmak isterim.
Bunlar benim duygularımın kâğıda dökülmüş hali..Fazlaca pesimistik.Kabul.Optimistik olmak için neden bulamadığımdandır.

Yeni Gelen Yıl

geçip giden zaman, yaşıma bir yaş daha katıyor,
aklım öne baksa da,gönlüm geçmişe kayıyor.

takvimin yaprağıdır,ortalığa dökülen,
geçmiş uğruna,bir damla yaştır gözden süzülen.

yeni yıl mı gelen? geçen sadece zaman mı?
bitip tükenen ömre, bana kalan ağlamak mı?

İsmail Haşimoğlu